Wat er in jouw brein gebeurt

Vandaag hebben we het over de werking van het brein. Misschien ben je bang dat je door deze training kunstjes aanleert en straks jezelf niet meer bent. Mijn stelling is: de mens is voor 100% een sociaal wezen. Als er bij jou, door welke aanleiding of omstandigheid dan ook, iets gebeurd is waardoor jouw sociale antenne niet helemaal goed afgesteld staat, dan is het opnieuw afstellen van die sociale antenne  een terugkeer naar jouw natuurlijke staat. Om dit verder te verduidelijken geef ik je vandaag wat informatie over de werking van het menselijk brein. 

Het brein werkt als een platenspeler

Heb jij ooit wel eens een lp afgespeeld op een platenspeler? Dus vóór dat er überhaupt Spotify of zelfs maar zelfs cd’s bestonden? Dan weet je dat elke lp één groef had die dieper uitgesleten was dan de rest. Dat was vaak de begingroef en daar kon je de naald makkelijk inleggen. Omdat je de naald steeds op dié plek op de lp legde, werd die groef steeds dieper. En kon je de naald er steeds makkelijker inleggen. Op andere plekken kon je de naald steeds moeilijker op de lp leggen.

In feite werkt het menselijk brein ook zo. Want dit is eigenlijk het principe van leren. Je begint bijvoorbeeld een studie Spaans. Je steekt daar veel tijd in; je leest de boeken, maakt het huiswerk, kijkt eens naar een Spaanse film. En steeds gaat die naald maar door die Spaanse groef en al doende word je beter in Spaans.

Helaas kan dit principe kan ook tegen je werken: stel je hebt een slechte gewoonte. Bijvoorbeeld je laat je wekker altijd snoozen. Hoe vaker je dat doet, hoe dieper het patroon zich in jouw hersenen groeft. Hoe beter jij er als het ware in wordt om je wekker te laten snoozen. En de ‘direct opstaan-groef’ wordt elke keer als je snoozt minder diep.

Eenzaamheid als aangeleerd gedrag

Zo bezien is (onbewust) gedrag dat leidt tot eenzaamheid een slechte gewoonte. Als je het zo bekijkt, is eenzaamheid een ongewenst en onvoorzien gevolg van aangeleerd gedrag dat uiteindelijk een gewoonte is geworden. Onze hersenen zitten vol met verbindingen. Die verbindingen (ook wel witte stof  genoemd) kunnen sterker of zwakker worden. Dát is het lerend vermogen van ons brein. Met het sterker en zwakker worden van bepaalde verbindingen verandert ons brein dus letterlijk. De ene groef wordt ondieper, of verdwijnt zelfs. En de andere groef wordt dieper en dieper, zo diep misschien zelfs dat de plaat daar blijft hangen.

Als je het zo bekijkt, is eenzaamheid een ongewenst en onvoorzien gevolg van aangeleerd gedrag dat uiteindelijk een gewoonte is geworden

Als je weet dat een bepaalde groef in je hersenen diep uitgesleten is en een andere groef minder goed ontwikkeld is, dan besef je dus ook dat je dit niet van de ene op de andere dag kunt veranderen. Zomaar even een keer naar een activiteit gaan, heeft geen enkele zin; je floept zo weer terug in die diep-uitgegroefde eenzaamheidsgroef. Daarom is het ook zo goed dat je deze training doet. Je neemt de tijd om dagelijks bij verschillende aspecten stil te staan. Sommige van mijn mails bevatten opdrachten, andere informatie en meestal word je uitgenodigd om die informatie te toetsen aan jouw leven. Op deze manier werk je aan duurzame verandering. Je bent bezig oude, jou niet-dienende verbindingen in jouw hersenen minder te gebruiken en nieuwe aan te leggen. Inderdaad bijna alsof je een nieuwe taal leert.

In mijn e-book 'Zo stap je uit je eenzaamheid' heb ik hierover ook geschreven. Wil je meer weten? Lees dan pagina 32 en 33.

©Eva Geelen

Soms werd een groef zó diep dat de naald erin bleef hangen