Hoe goed staat jouw sociale antenne afgesteld?

Gisteren maakten we kennis met de onderzoeken van sociaal neuro-wetenschapper John Cacioppo. In het kort komt zijn verhaal erop neer dat isolement en eenzaamheid bedreigende situaties zijn. Daarom reageert het lichaam erop. Onder andere hartslag en bloeddruk verhogen en er wordt extra stresshormoon aangemaakt. Je komt in een soort vecht-of vlucht-modus waardoor je extra alert wordt op signalen van afwijzing. Door die constante vecht-of vluchtmodus zie je overal signalen van afwijzing of van er niet bij horen. En je stemt je communicatie en gedrag daarop af; je dekt jezelf in. ‘Ben ik niet gevraagd om mee te gaan? Maakt me niks uit, ik had toch al geen zin.’ 

Vicieuze cirkel

Het resultaat van die defensieve, afwerende houding is weer dat je ook vaker afgewezen wordt. Eenzaamheid is daarmee een vicieuze cirkel naar beneden. Eenzaamheid houdt zichzelf in stand en versterkt zichzelf zelfs. Vandaar dat het heel belangrijk is, dat we niet te lang te wachten met het aanpakken ervan. Dat je deze training volgt, is dus écht een hele belangrijke stap voorwaarts voor je. 

Een eenzaam brein is gericht op zelfbehoud waardoor de sociale antenne minder goed afgesteld is

Morgen laat ik je zien hoe ikzelf soms (nog steeds) last heb van een verstoorde waarneming... Uit mijn eigen praktijkvoorbeeld blijkt ook dat je het mechanisme (door het te herkennen) kunt uitschakelen.

©Eva Geelen

Opdracht van vandaag

Ik nodig je uit een situatie, waar jijzelf bij betrokken was, te overdenken en jezelf af te vragen: kan het zijn dat ik deze interactie, dit gesprek, deze situatie, anders waargenomen heb dan dat mijn gesprekspartner misschien bedoeld had?

Beantwoord hieronder de volgende vragen:

  • Beschrijf kort de situatie. Wát gebeurde er?
  • Wat was het eindresultaat? Situatie opgelost?
  • Ben je tevreden over je eigen handelen in deze situatie? Licht toe.
  • Beschrijf het gevoel dat deze situatie bij jou achterliet.

Schrijf dit allemaal goed uit. Het is namelijk belangrijk dat je bij jezelf gaat herkennen of er sprake is van een verstoorde waarneming.

Verstuur je antwoord. Weet je geen voorbeeld te bedenken? Dat geeft niks, maar verstuur dan dat je (nog) geen voorbeeld weet. Overigens worden jouw antwoorden niet gedeeld met Sociaal Wijkteam, ook worden ze niet regelmatig gelezen. Waarom zou je het dan toch insturen? Allereerst omdat je bij het antwoord in je mailbox vaak nog een stukje verdieping of toelichting krijgt. En omdat je me zo helpt de training verder te verbeteren.


Staat jouw sociale antenne goed afgesteld?