Gezond oud worden? Een goed sociaal leven is het belangrijkst

Ken jij dat? Dat je het zo druk hebt met je werk, je partner, je huishouden en je kinderen dat je te weinig tijd hebt voor je vriendinnen? Vast wel want we hebben het allemáál druk druk druk. Deze eerste twee zinnen lezende, schrik ik van wat ik geschreven heb. Was het jou opgevallen? Let even op de volgorde, want die hoort eigenlijk precies omgekeerd te zijn, zo realiseer ik me terdege. Zelfs bij het schrijven van een blog over het belang van een goed sociaal leven, noem ik mijn werk als eerste reden om het te druk te hebben voor mijn vriendinnen.

Relaties en gezondheid

Hoog tijd dus, om mezelf onder te dompelen in de wereld van vriendschappen en de relaties. Want inmiddels wordt meer en meer bekend dat je verbonden weten met anderen een voorwaarde is voor geluk en zelfs de belangrijkste voorspeller is voor gezondheid op latere leeftijd. Lang werd gedacht dat stoppen met roken of meer bewegen de belangrijkste gezondheidsvoorspellers waren. Dat ligt dus genuanceerder en vanuit evolutionair oogpunt is dat ook niet zo gek. Wij kunnen als mens niet overleven zonder de groep. En als we niet hadden leren samenwerken, liepen we nog steeds in berenvelen rond en hadden we al miljoenen keren -ieder voor zich- het wiel uitgevonden. Er zijn dan ook talloze onderzoeken die aantonen dat ‘goede relaties’ voor onze gezondheid en welbevinden echt cruciaal zijn.

Tientallen jaren onderzoek

Ik pik er één van die onderzoeken uit, namelijk de Harvard study of adult development. Dit onderzoek startte in 1938 (!) en had als doel om de ontwikkeling van volwassenen te observeren. Er werden twee onderzoeksgroepen van jong volwassen mannen geformeerd. De ene onderzoeksgroep bestond uit jonge mannen uit een achterstandswijk in Boston en de andere onderzoeksgroep bestond uit Harvard-studenten. (Eén van de deelnemers was overigens de latere president John F. Kennedy). Van de oorspronkelijke deelnemers zijn er intussen nog maar enkelen in leven. De studie is in de loop van de jaren uitgebreid naar partners en kinderen van oorspronkelijke deelnemers. Alle deelnemers krijgen elke paar jaar vragenlijsten voorgeschoteld over verschillende facetten van hun leven zoals loopbaan, gezondheid en ook vriendschappen en relaties. Daarnaast worden deelnemers periodiek fysiek onderzocht. In ‘The Harvard Gazette’ van 11 april 2017 verscheen een artikel over het onderzoek, ik heb dat artikel gebruikt als bron voor dit blog. 

Tevreden met je relaties op je 50e? Dat is voor je gezondheid als oudere belangrijker dan je cholesterol!

Het leuke is dus dat in deze studie proefpersonen zelf (aan de hand van vragenlijsten en interviews) observaties doen over hun eigen leven en dat die informatie gekoppeld  wordt aan objectieve gezondheidsmetingen zoals bloeddruk, hartslag en zelfs DNA-onderzoek. Proefpersonen doen tientallen jaren, sommigen zelfs tot hun dood mee aan het onderzoek. Daardoor konden de Harvard-onderzoekers bijvoorbeeld aantonen dat de mate waarin iemand op 50-jarige leeftijd tevreden is over zijn of haar relatie en sociaal leven, een betere voorspeller is voor gezondheid op latere leeftijd dan het cholesterolgehalte.

Zenpriester op Harvard

In The Harvard Gazette wordt de directeur van het onderzoek (en zenpriester) Robert Waldinger geciteerd. Hij zegt: 'Verrassend genoeg kwamen we erachter dat hoe gelukkig we zijn in onze relaties een krachtige invloed heeft onze gezondheid. Het verzorgen van je lichaam is belangrijk. Maar ook het onderhouden van je relaties is een vorm van zelfzorg.' Waldinger neemt als belangrijkste les uit dit onderzoek voor zichzelf dan ook mee om nóg meer aandacht aan het onderhoud van zijn relaties te besteden. ‘Het is zo gemakkelijk om jezelf te isoleren, je te verliezen in je werk en je vrienden te verwaarlozen. Daarom probeer ik meer aandacht aan mijn sociaal leven te besteden dan ik voorheen deed.’

Jezelf verliezen in werk

En daarmee slaat Waldinger de spijker op zijn kop. Want het is precies waarom ik dit blog begon, zoals ik het begon. Ik ben dus niet de enige die zich verliest in werk. Harvard-directeur Waldinger heeft er last van; ik heb er last van en jij misschien ook wel. Tijd dus om de blik naar binnen te richten. Want onderzoeken zijn leuk, maar het is natuurlijk wél de bedoeling om er in je eigen leven je voordeel mee te doen. Ik begin dus maar eens heel eerlijk bij mezelf.

Uitdaging

Door het opzetten van Over-ons ben ik me véél meer gaan verdiepen in relaties en het belang van erbij horen. En dat is reuze interessant en verhelderend, maar óók time-consuming. Neem alleen al de omstandigheden waaronder dit blog tot stand komt: het is zondagochtend en mijn partner is met zijn moeder boodschappen doen. 'Waarom ben ik niet mee?' dacht ik toen ik las dat Waldinger

'Waarom ben ik niet mee boodschappen gaan doen met mijn schoonmoeder? Waarom koos ik ervoor dit blog te schrijven?'

zei dat het zo gemakkelijk is om je te verliezen in werk. Dat is het verschil tussen denken en doen; het gat tussen theorie en praktijk. Dat is de uitdaging waar wij in deze geïndividualiseerde samenleving mee te maken hebben.

Koffie drinken met vriendin

Want net als zoveel anderen, vind ik het belangrijk om naast mijn relatie en familie, een leuke zingevende baan te hebben, regelmatig te sporten en interessante hobby’s te kunnen uitoefenen. Gingen wij vroeger als kind elke zondag bij oma in het dorp koffie drinken; tegenwoordig woont familie verder uit elkaar waardoor familiebezoeken veel tijdrovender worden. Er zitten nu eenmaal 24 uur in een dag, waardoor het investeren in je sociaal leven er soms bij inschiet. Over het belang van het onderhouden van contacten wordt nu pas meer bekend. Die boodschappen kan ik vandaag niet meer mee doen. Maar ik app zo dadelijk wel een vriendin die ik al te lang niet meer gezien om even gezellig koffie te gaan drinken!

Tot gauw, 

©Eva Geelen

Robert Waldinger with his wife Jennifer Stone.

"The people who were the most satisfied in their relationships at age 50 were the healthiest at age 80"

Robert Waldinger

Foto: © Rose Lincoln